« یخربون بیوتهم بایدیهم و ایدی المومنین فاعتبروا یا اولی الابصار ».
سر انجام طبق حكم صادره از طرف شورا وشهرداري چرمهين مبني بر تخريب منزل مسكوني آقاي رحمت الله جوادي امروز 11/4/1387 اين حكم اجرايي شد ولي جالب اينجا بود كه طرف نشانه گيري اين حكم فقط مربوط به قسمتي از منزل ايشان بود كه در آن ساليان متوالي به برگذاري روضه سيد الشهدا مي پرداخت و مابقي منزل مسكوني ايشان از اين حكم مبري بود.
و باز هم موجب تاسف هر ديندار و ولايتمداري و بلكه هر انساني شد.
اما صاحب اصلی آن که طبق فرمایش حضرت عبدالمطلب علیه السلام به ابرهه : « للبیت رب » است ، « و هو الذی ایدک بنصره و بالمومنین » ، منتقم حقیقی اوست و خود می داند که نسبت به بانیان و محرکین و عوامل این گونه اهانت ها چه کند . « یخربون بیوتهم بایدیهم و ایدی المومنین فاعتبروا یا اولی الابصار
امروز11تیر ماه1387 مقارن ساعت10 صبح ، خانه مسکونی آقای رحمت الله جوادی که از دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادیست و منزل وی محل انعقاد مجالس درویشی در چرمهین اصفهان است با خاک یکسان شد . بلدوزرهای شهرداری خانه معلمی را خراب نمودند که از معلولین انقلاب است. نیروهای انتظامی زن و فرزند او را از خانه بیرون کشیدند و بخشی از وسایل زندگی و شخصی وی در زیر آوار،نابود گردید.
کمیسیون ماده صد شهرداری چرمهین چندی پیش ، برخلاف قانون حکم تخریب کامل این مکان عبادی دراویش را صادر نمود وعلیرغم اعتراض مالک ، شعبه 28 دیوان عدالت اداری از صدوردستورموقت برای جلوگیری از اجرای این حکم شهرداری خودداری نمود
|
درگیری دراویش و مردم چرمهین با نیروهای امنیتی و انتظامی |
به گزارش خبرنگار سایت مجذوبان نور دقایقی پس از تخریب منزل آقای رحمت الله جوادی مردم و دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی چرمهین به سرعت خود را به محل رسانده و با نیروهای انتظامی و امنیتی درگیر شدند .
|
محمدرضا گفت
هر که با ال علی در افتاد بر افتاد
رضا گفت
انشاالله که خیرنبینند
علی رضوانی باغبادرانی گفت
درود بر تو ای راد مرد من به عنوان یک باغبادرانی همدردی خود را با این جنایت ناگوار ابراز میکنم و در وبلاگ خود به این موضوع اشاره خواهم کرد
جواد گفت
سلام و خسته نباشید .
با یک شعر از نظامی قصد دارم به اخوان محترم بگم که این بیچاره ها
دست خودشون نیست که نمی فهند بلکه بهشون عنایت نشده :
هر نظری را که بر افروختند جامه به اندازه تن دوختند
رخت مسیحا نکشد هر خری محرم دولت نبود هر سری
کرگدنی گردن پیلی خورد مور ز پای ملخی نگزرد
بحر به صد رود شد آرام گیر جوی به یک سیل بر آرد نفیر
دولتی باید صاحب درنگ کز قدری ناز نیاید به تنگ
هر نفسی حوصله ناز نیست هر شکمی حامله راز نیست
ناز نگویم که ز خامی بود ناز کشی کار نظامی بود
reza گفت
سلام .باعث تاسف است.